İtalya’nın kalbinde yükselen çığlık: Umbria örneği

Bizim buralarda üreticinin halinden en iyi yine toprakla iç içe olan anlar. İtalya’nın o meşhur Umbria bölgesine baksanıza; hani o New York Times’ın ballandırarak anlattığı zeytinlikler, üzüm bağları ve o eşsiz manzara… Ama işin aslı bizim buralardaki gibi; sahadaki gerçekler kağıt üzerindeki planlara uymuyor. Leonardo Morelli’nin analizlerine göre, Amelia (Terni ili) ve Valnerina gibi yerlerde peyzaj koruma ile arazi kullanımı arasında ciddi bir kavga var.

Beton duvarların gölgesinde üretim

Amelia (Terni ili) bölgesindeki Cecanibbio mevkii, zanaat yerleşkesi yapılmak istenirken adeta bir şantiyeye dönmüş. Dik yamaçlarda düzlük oluşturmak için yapılan devasa kazılar, o canım tepelerin siluetini bozmuş. Sonuç ne mi? Devasa beton duvarlar ve bitmek bilmeyen heyelan riskleri. Biz her zaman ne diyoruz; toprağın yapısına aykırı her müdahale, yarın bir gün heyelan veya sel olarak kapımıza dayanır. Sadece bina dikmekle olmuyor, o arazinin ruhuna, dirençli peyzaj ilkelerine sadık kalmak gerekiyor.

Yeşil enerji derken peyzajdan olmayalım

Valnerina ve Spoleto (Perugia ili) hattında ise durum daha trajik. Yeşil enerji diye rüzgar güllerini öyle yerlere dikmeye çalışıyorlar ki, Ponte delle Torri gibi tarihi mirasların manzarası tehlikede. Ferentillo (Terni ili) bölgesindeki Nera Nehri yakınlarında kurulan trafo merkezi, halkın tüm itirazlarına rağmen bürokratik engellere takılmış. Üretici olarak biliyoruz ki; doğayı korumak bir engel değil, geleceğe yatırımdır. Artık zihniyetin değişmesi; peyzajın sadece bir süs değil, yaşamın ta kendisi olduğunun anlaşılması lazım.